..::.. اگر یادتان ماند و باران گرفت دعایی به حال بیابان کنید ..::..

 

..::.. اگر یادتان ماند و باران گرفت دعایی به حال بیابان کنید ..::..
همه چيز از بي صدايي مي گويد...

همه چيز از بي صدايي مي گويد...
تكان جعبه ي لبريز از ارزوهايم؛ بي صداست.
عبور پنجه هايم از چنگ زندگي؛ صدايي از موسيقي سكوت است و من سالها در پي صداي ان به دنيا و احساسم چنگ زدم.
لحظه هايي كه گفتني نبود...چون تو نبودي
موسيقي دلم نواختني نبود...چون تو نبودي
يكي مثل تو هست که از برايم  مي نويسد:از وجودي پر از گفتني ؛نوشتن كهنه دردهاي بي درد؛ نوشتن فريادهاي بي صداو نوشتن غمي كه تنها تو ميداني چيست و تنها من از احساسش لبريز.صدايم از دور دستها؛ لحظه هاي با هم بودن را فرياد ميزندومن خيره به انجا گوشهايم را تنها به صداي بادسپرده ام.شاپرکی شاد از لحظه هاي عشق؛ در اطرافم مي پردومن تنها حرارت سوختن بالش را بر گونه ام احساس مي كنم.
باور موسيقي ان روزها؛ سرخي گونه هاي گداخته از سوختن پروانه ها؛ شنيدن ارزوهاي بي صدا:

همه از احساس تلخ دوست داشتن بود و تو هيچ گاه ندانستي كه چيست...

همه چيز از بي صدايي مي گويد ...

     این مطلب رو دوست عزیزم  ریما  به من داده که بزارم تو وبلاگ که ازش ممنونم.

                                    (`·–• مرگ گلبرگهای مريم•–·´)(`·–• Rîmå •–·´)

                                   http://www.rimaeldera2.persianblog.ir

پيام هاي ديگران ()        link        شنبه ۱٥ دی ،۱۳۸٦ - *.:~شکیبا~:.*

..:: تولدی دیگر ::..

تولدی بدون جشن تولد و مهمان

۱۴ آبان ماه سال --۱۳

تولد مبارك

       برای روز میلاد تن من،
                                                   نمی خوام پیرهن شادی بپوشی
       به رسم عادت دیرینه حتی،
                                                   برایم جام سرمستی بنوشی
       برای روز میلادم اگر تو،
                                                   به فکر هدیه ای ارزنده هستی
       منو با خود ببر تا اوج خواستن،
                                                   بگو با من که با من زنده هستی
       که من بی تو نه آغازم نه پایان،
                                                   تویی آغاز روز بودن من
       نذار پایان این احساس شیرین،
                                                   بشه بی تو غم فرسودن من
       نمی خوام از گلهای سرخابی،
                                                   برایم تاج خوشبختی بیاری
       به ارزشهای ایثار محبت،
                                                   به پایم اشک خوشحالی بباری
       بذار از داغی دستهای تنها،
                                                   بگیره هرم گرما بستر من
       بذار با تو بسوزه جسم خستم،
                                                   ببینی آتش و خاکستر من
       ای تنها نیاز زنده موندن،
                                                   بکش دست نوازش بر سر من
       به تن کن پیرهنی رنگ محبت،
                                                   اگه خواستی بیایی دیدن من
       که من بی تو نه آغازم نه پایان،
                                                   تویی آغاز روز بودن من
       نذار پایان این احساس شیرین،
                                                   بشه بی تو غم فرسودن من

پيام هاي ديگران ()        link        سه‌شنبه ۱٥ آبان ،۱۳۸٦ - *.:~شکیبا~:.*